Bycie pierwszą to dla Iwony Guzowskiej nie wyjątek, lecz codzienność. Pierwsza zawodowa bokserka w Polsce, złota medalistka międzynarodowych zawodów, zdobywczyni Pucharu Świata w kickboxingu, mistrzyni – można odnieść wrażenie, że zwyciężanie było jej przeznaczeniem. Z roku na rok przynosiła swojemu krajowi i rodzinnemu miastu kolejne powody do dumy. Najważniejszy przełom dokonał się jednak poza ringiem – w jej własnym wnętrzu. Kiedy zaczęła lepiej rozumieć swoje emocje, zmieniły się także jej zainteresowania. Sportsmenka napisała niejedną książkę, zajęła się jeździectwem, stworzyła autorskie kursy i została trenerką. Jej życie przeszło prawdziwą transformację – a wszystkie jej etapy warto poznać bliżej na stronie gdanskivchanka.eu.
Lekcja życia
Życie zaczęło wystawiać charakter Iwony Guzowskiej na próbę już od pierwszych chwil. Została porzucona przez biologicznych rodziców, co na długo zaszczepiło w niej przekonanie, że nie zasługuje na miłość. To był jednak dopiero początek drogi, którą musiała przejść, by stać się mistrzynią własnego życia. Urodziła się w Gdańsku i jako kilkumiesięczne dziecko trafiła do adopcyjnej rodziny. Swoich biologicznych rodziców nigdy nie poznała – i nie czuła takiej potrzeby. Wystarczała jej miłość mamy i taty, którzy świadomie wybrali ją jako swoje dziecko. Rodzina nie opływała w dostatki, ale niczego jej nie brakowało. Najpiękniejsze wspomnienia z dzieciństwa to wspólne wyprawy na ryby z ojcem, długie podróże autobusami w poszukiwaniu przygód, troska mamy i bezwarunkowa miłość, którą była otoczona.
Choć dziś Guzowska mówi o swojej rodzinie z ogromnym ciepłem, nie brakowało w jej życiu trudnych momentów. Jej przybrany ojciec zmagał się z alkoholizmem, co odbijało się na całym domu. Potrafił być jednocześnie opiekuńczy i nieprzewidywalny. Życie Iwony było więc mieszanką dobrych i złych dni. Po latach przyznała, że bała się zostawać w domu z powodu jego wybuchowego zachowania. Często razem z mamą wychodziła i szukała wsparcia u sąsiadów. Już wtedy marzyła o jednym – o bezpiecznym domu.
Mimo wszystko ten czas wspomina z wdzięcznością. Docenia lekcje, które wyniosła, i nie zapomina o dobru, którego doświadczyła. Od najmłodszych lat musiała nauczyć się stawiać na siebie i radzić sobie z trudnościami. Ignorowała drwiny rówieśników, presję dorosłych i uprzedzenia płynące z otoczenia. Miała odwagę bronić swojego prawa do bycia sobą. W okresie dojrzewania pojawiły się kolejne wyzwania. Szukając swojego miejsca, trafiła do klubu bokserskiego za namową znajomego. To tam odkryła świat sportów walki i pasję, która została z nią na lata. Już na starcie było jasne, że boks i ona to idealne połączenie – zapowiedź kariery, której wtedy jeszcze się nie spodziewała.
Droga do mistrzostwa
Gdy Iwona poznała różne style sztuk walki, sala treningowa stała się jej drugim domem. Szybko odkryła, że to właśnie tam jest jej miejsce. Trenowała codziennie, z pełnym zaangażowaniem – i z wzajemnością, bo sport odwdzięczał się błyskawicznymi postępami. Jej talent dostrzegli trenerzy, którzy zachęcili ją do startów w zawodach. Choć zaczynała od taekwondo, pierwsze sukcesy przyszły w kickboxingu. We wrześniu 1992 roku zdobyła mistrzostwo Polski. Miesiąc później wystartowała w zawodach europejskich w Bułgarii, gdzie zajęła trzecie miejsce. Z każdym kolejnym startem podnosiła poprzeczkę. Tempo było zawrotne – walki odbywały się niemal co miesiąc, a Guzowska nie przepuszczała żadnej okazji, by sprawdzić się na ringu. Prawdziwą skalę swoich możliwości zrozumiała w 1993 roku, kiedy sięgnęła po tytuł mistrzyni świata w kickboxingu.
Od debiutu w 1992 roku aż do podpisania zawodowego kontraktu w 1999 osiągnęła niemal wszystko. Wielokrotnie zdobywała mistrzostwo Polski, sięgała po europejskie tytuły i potwierdzała swoją dominację na arenie międzynarodowej. Wygrywała niemal bez przerwy – co samo w sobie jest imponujące. Tym bardziej, że w tym czasie była już matką. Na początku kariery urodziła syna. Wiadomość o ciąży była dla niej ogromnym zaskoczeniem. Nie wiedziała, jak połączyć macierzyństwo ze sportem. Tym większe było zdziwienie jej otoczenia, gdy niedługo po porodzie wróciła do rywalizacji. Nie poddała się – przeciwnie, trenowała jeszcze intensywniej. Dzięki wsparciu rodziny i zespołu mogła kontynuować swoją drogę.
W 1999 roku przeszła do historii jako pierwsza zawodowa bokserka w Polsce, podpisując kontrakt z Polish Boxing Promotion. To była decyzja podjęta z myślą o przyszłości – zarówno swojej, jak i syna. Nie kierowała się chęcią sławy. Najpierw liczyła się pasja, a później stabilność i bezpieczeństwo bliskich. Na tym etapie zwycięstwa nadal były codziennością, ale ich cena rosła. Intensywne treningi i rozłąka z dzieckiem coraz bardziej ją obciążały. Za sukcesami kryła się kobieta, której z każdym kolejnym występem było coraz trudniej wychodzić na ring. W końcu uznała, że osiągnęła wszystko, co było do osiągnięcia. Bez wahania zakończyła karierę. Dziś o tamtym etapie przypominają trofea, medale, mistrzowskie pasy – i doświadczenie, którego nie da się przecenić.
Motywacja od Iwony
Po zakończeniu kariery bokserskiej Iwona Guzowska poświęciła dużo czasu na refleksję nad swoim życiem. Doświadczyła zarówno wielkich sukcesów, jak i chwil zwątpienia. Zaczęła przyglądać się własnym emocjom i wkroczyła na drogę wewnętrznej odbudowy. Choć z zewnątrz wszystko wyglądało imponująco, w środku nie czuła już radości. Z każdym treningiem była coraz bardziej zmęczona – psychicznie i fizycznie. Czuła się wypalona, a jej organizm wyraźnie dawał sygnały, że coś jest nie tak. Momentem przełomowym było uświadomienie sobie, że nie ma nawet siły wstać z łóżka. To był znak, że czas coś zmienić. Wbrew popularnym hasłom motywacyjnym nie postawiła na „siłę woli”. Wybrała inną drogę – zaakceptowała swoje emocje. Przyjęła ból, złość i smutek, zamiast je tłumić. To właśnie pozwoliło jej odzyskać równowagę. Zrozumiała też, że nie ma wpływu na wszystko i nie musi być perfekcyjna. Pozwoliła sobie na błędy, słabość i jednocześnie na szczerość wobec siebie.
Dziś w jej słowach nie ma miejsca na narzekanie. Przeciwnie – mówi o wdzięczności. Docenia ludzi, których spotkała na swojej drodze, i rozumie trudne momenty, które ją ukształtowały. Do tej postawy doszła jednak poprzez lata prób i błędów. Teraz dzieli się swoim doświadczeniem z innymi. Po zakończeniu kariery szybko odnalazła się w roli trenerki. Zaczynała od wykładów i seminariów, a z czasem zaczęła pracować indywidualnie ze sportowcami. Organizuje również obozy tematyczne dla osób o różnym poziomie zaawansowania.
Nie nazywa siebie psychologiem – nie ma takiego wykształcenia. Mimo to jej wiedza i doświadczenie mają ogromną wartość. Dzieli się autorskimi metodami pracy i pomaga ludziom odzyskać równowagę emocjonalną. Opiera się na własnych przeżyciach, dlatego przyciąga tych, którzy cenią autentyczność i realne doświadczenie. Sama nie zwalnia tempa. Wciąż rozwija się w kierunkach, które ją interesują i dają jej energię do działania.
Twórcza strona Guzowskiej
Od najmłodszych lat Iwona miała dwie pasje – boks i rysunek. Obie odegrały ważną rolę w jej życiu i pomogły jej lepiej zrozumieć samą siebie. Jak wielokrotnie podkreślała, na ringu nie skupiała się na tytułach ani zwycięstwach. Najważniejszy był moment – pełne zespolenie z ciałem i obecność „tu i teraz”. To właśnie wtedy pojawiały się refleksje i nowe zrozumienie własnych emocji. Podobny proces zachodzi, gdy sięga po pędzel. Malowanie stało się dla niej kolejnym sposobem wyrażania siebie. Jeśli boks przyniósł jej rozpoznawalność, to sztuka pokazała światu zupełnie inną stronę jej osobowości. Kreatywność, którą rozwijała od dziecka, naturalnie przeniosła do dorosłego życia. Guzowska tworzy zarówno na zamówienie, jak i dla własnej przyjemności. Jest jednak jedna zasada, której pozostaje wierna – jej prace zawsze mają mieć sens i wartość. Jedne obrazy są zapisem emocji i wewnętrznych przeżyć, inne powstają po to, by sprawiać radość bliskim lub odbiorcom.
W dorosłym życiu odkryła także talent do pisania. Jednak zanim do tego doszło, musiała przejść długą drogę pełną wyzwań. W 2017 roku wydała swoją pierwszą książkę Najważniejsza decyzja. Autobiografia szybko stała się bestsellerem w swojej kategorii, co było dla niej ogromnym sukcesem. Książka powstała z myślą o tych, którzy szukają motywacji i wsparcia. Guzowska opowiedziała w niej swoją historię oraz drogę, którą przeszła, by osiągnąć sukces i odnaleźć szczęście. Jej przesłanie jest proste, ale mocne – nie liczy się to, z jakiego miejsca startujemy, lecz to, co robimy, by poprawić swoje życie. Kolejna książka była naturalnym krokiem. Autorka działa konsekwentnie – najpierw opowiedziała własną historię, a gdy zanurzyła się w pracy trenerskiej, podzieliła się swoją wiedzą w publikacji Moc wojownika jest w tobie. To książka, która w pełni odzwierciedla jej drogę. Guzowska przeszła proces budowania relacji z samą sobą i dziś przekazuje te doświadczenia innym. Jak podkreśla, przełomowe momenty często przychodzą niespodziewanie. Dlatego warto być otwartym i nie poddawać się – niezależnie od okoliczności.
