Jest znanym lekarzem internistą i pracownikiem naukowym Akademii Medycznej w Gdańsku. Mowa o polskiej lekarce Władysławie Zielińskiej. W tym artykule na stronie gdanskivchanka.eu opowiemy więcej o życiu i pracy gdańskiej lekarki.
Jej młodość
Władysława Zielińska urodziła się w 1927 roku we Lwowie. Dorastała w zwykłej rodzinie. Młodość dziewczyny przypadła na okres II wojny światowej, więc ten okres w jej życiu był dość trudny. Później rodzina Zielińskich przeprowadziła się do Polski.
Władysława ukończyła szkołę średnią w lokalnej szkole w Gdańsku. Potem zdecydowała, że chce pomagać ludziom, więc postanowiła związać swoje życie z medycyną. Po ukończeniu szkoły Zielińska rozpoczęła studia na Akademii Medycznej w Gdańsku. Studia były dla niej dość łatwe. Już w tym okresie pracowała w Klinice Chorób Zakaźnych Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego.
Kariera medyczna
W 1958 roku Władysława uzyskała swój pierwszy doktorat z medycyny. Kilka lat później otrzymała drugi. Dwadzieścia lat później Zielińska została doktorem habilitowanym. W tym okresie zaczęła prowadzić różne badania. Zainteresowania naukowe Władysławy obejmowały zagadnienia związane z wirusowym zapaleniem wątroby, rakiem wątroby związanym z zakażeniami wirusem zapalenia wątroby typu B i C oraz marskością wątroby. Tym tematom gdańska lekarka poświęciła wiele uwagi, a jej dorobek naukowy obejmuje ponad sto pięćdziesiąt prac naukowych.
W 1987 roku Władysława została kierownikiem kliniki chorób zakaźnych. Kilka lat później Zielińska została zastępcą dyrektora Instytutu Chorób Wewnętrznych. Na tym stanowisku gdańska lekarka dążyła do ulepszenia kliniki. Władysława pracowała nad modernizacją szpitala. Wprowadziła również nowoczesną metodę badań diagnostycznych. W tym okresie Zielińska zorganizowała oddział intensywnej terapii dla pacjentów zakaźnych oraz punkt szczepień interwencyjnych. Zainicjowała powstanie pracowni ultrasonograficznej i endoskopowej.
Znaczną część swojej kariery zawodowej Władysława poświęciła walce z AIDS w Polsce. W 1989 roku Zielińska opracowała program walki z AIDS w Gdańsku i uruchomiła pierwszy krajowy ośrodek diagnostyczno-kliniczny HIV/AIDS. Rok później z jej inicjatywy w Areszcie Śledczym w Gdańsku powstał pierwszy w Polsce oddział dla więźniów zakażonych wirusem HIV. W latach 90. współtworzyła także Polskie Towarzystwo Naukowe AIDS. W tym okresie Władysława pracowała jako regionalny konsultant w dziedzinie chorób zakaźnych oraz jako pełnomocnik ds. AIDS wojewody gdańskiego i rektora GMU.
Władysława Zielińska większość swojego życia poświęciła ludziom. Zawsze była gotowa nieść pomoc potrzebującym. Lekarka uważała, że jej głównym obowiązkiem jest ratowanie ludzkiego życia. To przekonanie było dla Władysławy niezachwiane. Była oddana swojej pracy do końca swoich dni.
Śmierć Władysławy Zielińskiej była niespodziewana dla wszystkich. Nikt nie spodziewał się, że odejdzie z tego świata w 1996 roku. Choć miała już 69 lat, lekarka zawsze czuła się pełna życia i gotowa do pomocy w każdej chwili. Przeżyła godne życie i zrobiła wiele dla ludzi cierpiących na różne choroby, w tym chorych na AIDS i HIV. Władysława Zielińska mogła zrobić w swoim życiu o wiele więcej, ale los zdecydował inaczej.