Feminizm w Polsce ma dość długą historię. Jest bezpośrednio związana z tendencjami europejskimi. Pierwsze przejawy feminizmu w Polsce pojawiły się, gdy kobiety zaczęły walczyć o swoje prawa, w tym możliwość swobodnego studiowania i uczestniczenia w życiu publicznym. W tym czasie kobiety w kraju zaczęły organizować salony literackie, tak zwane kluby osób o podobnych poglądach, gdzie komunikowały się i spędzały razem czas, pisze strona gdanskivchanka.eu.
Gdańsk jest uważany za jedno z najważniejszych miast w Polsce, nic więc dziwnego, że odegrał ważną rolę w rozwoju feminizmu. W Wolnym Mieście kobiety również brały czynny udział w walce o swoje prawa. Jak więc narodził się feminizm w Gdańsku? Nasza redakcja opowie o tym w niniejszym artykule.
Pojawienie się
Wiadomo, że do XIX wieku kobiety w Gdańsku, podobnie jak w innych polskich miastach, miały ciężko. Były bezpośrednio zależne od swoich mężów lub rodziców. Ich prawa były również dość ograniczone, co wpływało na ich czas wolny. Jednak już w XIX wieku w Polsce zaczęły pojawiać się pierwsze ruchy feministyczne, które później zaczęły rozprzestrzeniać się również w Gdańsku.
W tym okresie w Gdańsku zaczęły powstawać różne organizacje kobiece. Ich głównym celem była ochrona praw kobiet, poprawa ich statusu społecznego i uzyskanie praw wyborczych. Organizacje te często współpracowały z innymi ruchami społecznymi, takimi jak ruch robotniczy.
Rozwój
Ogólnie rzecz biorąc, ruchy feministyczne w Gdańsku, podobnie jak w całej Polsce, rozwijały się pod wpływem globalnych tendencji. W Wolnym Mieście rezonowały one z wieloma kobietami i kształtowały lokalne postawy feministyczne.
W ciągu XIX wieku kobiety w Polsce zaczęły wydawać czasopisma, które zawierały wiele artykułów na temat emancypacji. W tym czasie w kraju ukazywały się takie gazety jak „Bluszcz”, „Przegląd Tygodniowy”, „Niwa” itp. Magazyny te stały się dla Polek prawdziwą platformą do dzielenia się z czytelnikami swoimi ważnymi przemyśleniami.
W XX wieku rola kobiet w Gdańsku zaczęła się gwałtownie zmieniać. Zmiany te były ściśle związane z procesami politycznymi, społecznymi i gospodarczymi zachodzącymi w kraju. W 1918 roku kobietom udało się uzyskać prawa wyborcze. Wtedy też Józef Piłsudski, pełniący funkcję tymczasowego naczelnika państwa, wydał dekret „O przeprowadzeniu wyborów do Sejmu Kościelnego”. Dokument stwierdzał, że każdy obywatel państwa, bez względu na płeć, był uprawniony do głosowania w Sejmie. W XX wieku wzrosła również liczba kobiet w Gdańsku, które zdobywały wyższe wykształcenie i pracowały zawodowo.
Aktywność feministyczna w Polsce spadła w okresie rządów komunistycznych. Ogólnie rzecz biorąc, w tym okresie ruch kobiecy był dość ograniczony w Gdańsku i w całym kraju. Pomimo tych warunków, polskie kobiety kontynuowały swoją walkę, czasem nawet konspiracyjnie.
W 1989 roku ruch feministyczny w Gdańsku przeżył odrodzenie. Po tym wydarzeniu w mieście zaczęły pojawiać się nowe organizacje, zajmujące się różnymi kwestiami, od ochrony praw kobiet na rynku pracy po walkę z przemocą domową. Ogólnie rzecz biorąc, na początku lat 90. feminizm w Polsce często używał agresywnej retoryki podobnej do feminizmu z okresu międzywojennego. Strategia ta była przydatna podczas gorącej debaty nad zakazem aborcji. Z czasem polski ruch feministyczny postanowił zmienić swoje podejście, aby skutecznie osiągać swoje cele.
Po 1989 roku w Polsce zaczęły pojawiać się partie. W szczególności, w 2007 roku, powstała Partia Kobiet, będąca członkiem Koalicji Europejskich Partii Feministycznych, dzięki czemu pojawiło się poparcie dla kobiet u władzy.